Μεταξύ Karoshi και Surplus (Capulcu) // Το συγκεκριμένο κείμενο στοχεύει να θίξει το ζήτημα της τεχνολογικής ανεργίας λόγω των αναδιαρθρώσεων της 4ης βιομηχανικής επανάστασης και για να το κάνει αυτό επιχειρεί και καταφέρνει να παρουσιάσει με σύντομο αλλά περιεκτικό τρόπο ένα πανόραμα των σύγχρονων τάσεων της εκμετάλλευσης της εργασίας – από τα μαζικά εργοστάσια-κάτεργα στην Ασία μέχρι τις πλέον ευέλικτες μορφές απασχόλησης όπως το crowd working και ό,τι αυτές συνεπάγονται.
Σαν προκήρυξη στην καραντίνα
Κάπως έτσι έφτασε και στα δικά μας χέρια αυτό το χειρόγραφο δισέλιδο ποιητικό Α4 που επεξηγεί τον εαυτό του: Εκδόσεις “φωτοτυπικόν”, στη Μυτιλήνη τον Ιανουάριο του 2021.
Για το Νερό. Και πάλι. Στις μέρες του κοροντουβρουτζά.
Το νερό – και η εμπορευματοποίησή του – που με θράσος στο απόσπασμα περιγράφεται ως κάποιας πεπλανημένης κοινής γνώμης “δημόσιο αγαθό”, μετά από δεκαετίες υφαρπαγής μπαίνει στο χρηματιστήριο. Προσέξτε: στη λίστα εμπορευμάτων με το χρυσό και το πετρέλαιο.
Και συνέχιζαν να πέφτουν από τα σύννεφα…
Στην ουσία κόσμος και κοσμάκης “πέφτει από τα σύννεφα” κατά την προσφιλή του συνήθεια επειδή “μαγειρεύτηκαν” οι αριθμοί. Πρωτοφανές; Όχι. Πάγια τακτική των ημερών του κορονοντουβρουτζά, ομολογημένη δημοσίως από κρατικούς φορείς της europa, σημείο αναφοράς περί λαθροχειρίας από “αιρετικούς” επιστήμονες, κατατεθειμένη ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ σε άρθρα από όσους/ες επιμένουν στην κριτική και την αμφισβήτηση.