αναδημοσιεύσεις από την ασταμάτητη μηχανή
Δευτέρα 12 Ιούλη>> Μια νέα ρητορική για την δύναμη και την εξουσία (επί των σωμάτων και επί πτωμάτων…) αναδύεται μέσα απ’ την εκστρατεία του μαζικού πλατφορμιασμού! Οι χιλιάδες δολοφονημένοι απ’ τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής, που είναι ταυτόχρονα παρόντες και απόντες νεκροί, και οι πολλαπλάσιοι σακατεμένοι (κι αυτοί επίσης υπαρκτοί / ανύπαρκτοι) δεν είναι απλά μια θηριώδης «παράπλευρη απώλεια» σε μια κατά τα άλλα ευγενή προσπάθεια-για-την-σωτηρία-του-κόσμου. Είναι οι δολοφονημένοι απ’ τους πρωτοσμικούς στρατούς αφγανοί, ιρακινοί, παλαιστίνιοι, στην μητροπολιτική εκδοχή: μια μαζική τελετουργική «θυσία» που έχουν αναγκαστεί να κάνουν, «υπνωτισμένες» οι πρωτοκοσμικές καπιταλιστικές κοινωνίες… για να αποκαθαρθούν ριζικά απ’ τις «παλιές» ιδέες τους για την ζωή και τον θάνατο, και να υιοθετήσουν τις καινούργιες νόρμες. Και μοιάζει να την αποδέχονται…
Δείτε, για παράδειγμα, τους hipsters αυτών των καινούργιων κανόνων. Δεν χάνουν την ευκαιρία να προβάλουν τα μπρατσάκια τους (ή τις μπρατσάρες τους…) στα antisocial media, μ’ ένα τσιρώτο σε κάποιο σημείο, σα να έχουν κάνει κάποιο σπουδαίο κατόρθωμα. Ή σα να θέλουν να επιβεβαιώσουν δημόσια στο «αόρατο» αφεντικό ότι «ναι, είμαι μαζί σου»!!! Το τσιρώτο παίζει τον ίδιο ρόλο με την πουλάδα στο μανίκι της καραβανοστολής….
Παντελώς άσχετοι και ανίκανοι να συνειδητοποιήσουν ποιον καπιταλισμό ασπάζονται, είναι ωστόσο πρόθυμοι να «παίξουν» στο υγιεινιστικό θέαμα που άλλοι σκηνοθετούν. Μοστράροντας σαν κομπάρσοι απορρίπτουν πρώτοι και καλύτεροι την πραγματικότητα του θανάτου εξαιτίας της γενετικής μηχανικής· περιγελούν το γεγονός ότι δεκάδες χιλιάδες ήταν πριν ζωντανοί και μετά όχι ή ήταν πριν αρτιμελείς και μετά όχι εξαιτίας των πλατφορμών. Δεν υπάρχει ζωή έξω απ’ τις βιοτεχνολογίες ακόμα κι αν αυτές σκοτώνουν διαλαλούν με τον φτηνό τρόπο που τους αναλογεί. Η μόνη ζωή είναι αυτή που πουλάει το αόρατο αφεντικό: η «ζωή plus»…
Δείτε, επίσης, και το συμμετρικά ανάποδο. Πόσοι ντρέπονται να παραδεχτούν ότι οι θάνατοι των οικείων τους μετά από τον πλατφορμιασμό οφείλονται σ’ αυτόν και μόνον σ’ αυτόν; Πόσοι ντρέπονται να παραδεχτούν ότι οι σοβαρές βλάβες που έπαθαν και παθαίνουν, μόνιμες ή όχι, οφείλονται σ’ αυτόν και μόνον σ’ αυτόν; Άλλες εποχές θα ήταν αδιανόητο ένα τέτοιο αίσθημα, το να ντρέπεσαι να χρεώσεις τον δολοφόνο για το έγκλημά του… Σε πυροβολούν και λες «ναι μωρέ, πάντα είχα μια φαγούρα σ’ αυτό το σημείο»;
Κι όμως. Φαίνεται πως τώρα η εσωτερίκευση των υγιεινιστικών (καπιταλιστικών) προσταγών έχει προχωρήσει τόσο πολύ σε ικανά τμήματα των πρωτοκοσμικών πληθυσμών ώστε ακόμα και η ζωή (με την παλιά έννοια: η ζωή ολόκληρη!) έχει μικρότερη σημασία απ’ την συμμόρφωση και την πειθαρχία! Τι σημαίνει «εσωτερίκευση των υγιεινιστικών καπιταλιστικών προσταγών»; Σημαίνει ότι αφού Αυτοί Που Έχουν την Εξουσία λένε ότι «είμαι καλά» με τις πλατφόρμες, τότε δεν μπορεί παρά να είμαι – διαφορετικά αμφισβητώ των εξουσία τους… Κι αυτό είναι επικίνδυνο…
Μ’ αυτή την έννοια το να λέει κάποιος ότι «ο μαζικός εμβολιασμός είναι σχεδιασμένος για να αποτύχει» είναι επικίνδυνη τύφλα. (Την έχει την τύφλα της η και καλά ιντελιγκέντσια του λαού και του τόπου…) Πρώτον, επειδή η ίδια η λέξη «εμβολιασμός» είναι απόλυτα παραπλανητική – δεν πρόκειται για εμβόλια!!!. Δεύτερον επειδή δεν υπάρχει ταξικός προσδιορισμός στην επίθεση απ’ την σκοπιά του «μετα-ανθρωπισμού»: θυμηθείτε τον Musk που απορρίπτει τις πλατφόρμες ΚΑΙ προωθεί τον νευρολογικό έλεγχο μέσω της εταιρείας του neuralink.
Το γεγονός ότι μεγάλο μέρος των πρωτοκοσμικών πληθυσμών εξακολουθούν να αρνούνται να γίνουν πειραματόζωα ΔΕΝ ήταν και ΔΕΝ θα μπορούσε να είναι ζητούμενο της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας! Όπως, άλλωστε, το γεγονός ότι οι ταλιμπάν αντιστάθηκαν με επιτυχία στο αφγανιστάν δεν θα μπορούσε να είναι ζητούμενο της νατοϊκής κατοχής! Αν ήταν έτσι με το colpo grosso της γενετικής μηχανικής και των σχεδιασμένων μεταλλάξεων, αν δηλαδή το ζητούμενο των αφεντικών ήταν οι αρνήσεις, τότε κάθε πονηρός θα μπορούσε να προτείνει «ε, τότε, να πλατφορμιαστούμε όλοι για να τους χαλάσουμε τα σχέδια!!!» Βλακώδες; Ναι. Αλλά αυτά συμβαίνουν όταν μπερδεύονται οι ανεπιθύμητες (για τα αφεντικά) αντιδράσεις σε μια τέτοιας κλίμακας και έντασης αναδιάρθρωση με τις πραγματικές αιτίες και τους πραγματικούς στόχους της. (Το είπαμε για την ναρκισσιστική τύφλα, ε;)
Ενώ, λοιπόν, από ποσοτική άποψη ο μαζικός πλατφορμιασμός υπολείπεται ακόμα κατά πολύ των «εξόδων» και των «επενδύσεων» της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, από ποιοτική (και πολιτική / ιδεολογική) άποψη τα αποτελέσματα είναι κάπως καλύτερα για τ’ αφεντικά. ΔΕΝ χρεώνονται (ακόμα) για τον κανιβαλισμό των μαζικών δολοφονιών και των μαζικών σακατεμάτων, ΔΕΝ χρεώνονται για την «αντίστροφη δημιουργική λογιστική θανάτου» (το γεγονός ότι αποκρύπτουν συστηματικά αυτές τις «απώλειες»), ΔΕΝ χρεώνονται για την μαζική απελευθέρωση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στα ανθρώπινα κορμιά, και ΔΕΝ χρεώνονται την γενικευμένη βία αυτής της Αλλαγής Παραδείγματος που θα έχει συνέχεια απ’ την μεριά τους με διάφορες μορφές.
Δευτέρα 12 Ιούλη>> Στην ύφανση της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας το «πολιτικό» και το «υγιειονομικό» ρεπερτόριο μοιάζουν αξεδιάλυτα μεταξύ τους. Τα κέρδη και οι ζημιές όμως δεν μοιράζονται ομοιόμορφα μεταξύ των εταίρων αυτής της Σ.Δ.Ι.Τ. θανάτου. Πράγμα που είναι λογικό από ιστορική άποψη, αφού οι πολιτικές βιτρίνες δεν είναι τίποτα περισσότερο απ’ τους «αυτοφωράκηδες» των πραγματικών αφεντικών.
Η άρνηση μεγάλων τμημάτων των πρωτοκοσμικών κοινωνιών να πλατφορμιαστούν δημιουργεί προβλήματα, που είναι όμως διαφορετικού τύπου αν μιλάμε για τις φαρμακομαφίες ή για τις κυβερνήσεις. Παρά τις όποιες επιτυχίες τους οι πρώτες δεν μπορούν να αφήσουν «ήσυχη» τόσο εκτεταμένη απόρριψη, γιατί θα την βρουν μπροστά τους (και πιθανότατα ενισχυμένη) στον επόμενο γύρο. Οι κυβερνήσεις απ’ την μεριά τους, που έχουν τυπικά τον τελευταίο λόγο, άγονται και φέρονται απ’ τις δεσμεύσεις τους με τις φαρμακομαφίες αλλά και – κυρίως – απ’ το συνολικό πρόγραμμα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης το οποίο υπηρετούν.
Το κρουσματόμετρο είναι η τραμπάλα αυτού του δίδυμου. Όταν οι μετρήσεις του ανεβαίνουν οι απειλές και οι εκβιασμοί κατά των ανυπάκουων εντείνονται – μόνο που τις συνέπειες των αντιδράσεων τις λούζονται οι πολιτικές βιτρίνες και όχι οι ceo. Όταν οι μετρήσεις πέφτουν οι πολιτικές βιτρίνες μπορούν να καμαρώνουν για την «επιτυχία των μέτρων τους», αλλά πώς θα πουληθούν οι πλατφόρμες αν χαθεί ο κίνδυνος; (Περισσεύουν, και για να μην πεταχτούν ανοικτά γίνονται «δωρεά» σε κάποιο άλλο κράτος, outsourcing της σεμνής υγιειονομικής ταφής τους…)
Ο κόμπος μοιάζει άλυτος. Ή σχεδόν. Η σιγκαπούρη αποφάσισε να τον κόψει: σταματάει να μετράει τα κρούσματα (θα μετράει μόνο τις εισαγωγές στα νοσοκομεία) καθώς όπως δήλωσαν οι υπουργοί υγείας Ong Ye Kung, οικονομικών Lawrence Wong και εμπορίου Gan Kim Yong: …Μπορούμε να μετατρέψουμε την πανδημία σε κάτι λιγότερο τρομακτικό, σαν την γρίπη… Σωστό, αλλά αυτό σημαίνει ότι η «λογική μηδέν μετάδοση» και ό,τι σέρνει μαζί της (την τρομοκρατία, τις απειλές, τους εξαναγκαστικούς πλατφορμιασμούς) έχει τελειώσει.
Δύσκολο να επαναληφθεί το ίδιο στα δυτικά καπιταλιστικά κράτη. Εδώ δοκιμάζονται διάφορες ταχυδακτυλουργίες. Έχουμε γράψει ήδη για τα αμερικανικά CDC (;;;;) που θέλουν να ρίξουν τους κύκλους των PCR στους 28 αλλά μόνο για τους πλατφορμιασμένους, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι μετρήσεις κρουσμάτων ανάμεσά τους. Είναι μια διαφορική κρουσματοποίηση που πέφτει όμως (ως προς την δημιουργία εντυπώσεων) πάνω στο ντουβάρι των θανάτων (από μεταλλάξεις…) των πλατφορμιασμένων.
Ο γερμανός αρχιαπατεώνας και «εφευρέτης» των συγκεκριμένων PCR Drosten έχει παρόμοιες ιδέες (ευχαριστούμε τον Σ. για το υλικό). Στην 76η κατά σειρά «εκπομπή» του (καθότι σαν αρχιερέας έχει δική του «θέση» στο κανάλι NDR) στις 16 Φλεβάρη 2021 είπε με το απεριόριστο θράσος που έχουν οι επαγγελματίες δολοφόνοι με τα «καθαρά χέρια»:
… Κι εδώ, επίσης, παρατηρούμε μια μετατόπιση τιμής Ct [: κύκλοι, φορές επανάληψης του αναδιπλασιασμού του ύποπτου βιολογικού υλικού στα PCR τεστ) από 25 σε 27, μπορεί 27, 28. Κι αυτό είναι μια τιμή όπου, σύμφωνα με την εκτίμησή μας η μολυσματικότητα έχει τελειώσει πραγματικά. Αν είχατε ένα τέτοιο δείγμα ασθενούς και ρωτούσατε, είναι ο ασθενής μολυσματικός; Θα έλεγα: Όχι….
Τι λέει το κάθαρμα τώρα; Λέει ότι πέραν των 25 έως 27 επαναλήψεων οποιαδήποτε «θετικότητα» στον τσαχπίνη είναι ψευδής και παραπλανητική… Λέει επίσης ότι εκατομμύρια πρωτοκοσμικών καταδικάστηκαν να νοιώθουν άρρωστοι και επικίνδυνοι, καταδικάστηκαν να απομονώνονται και να φρικάρουν (και συνεχίζουν), επειδή τους πέταγαν στα μούτρα το «θετικός» (δηλαδή: «μολυσματικός χωρίς συμπτώματα / ασυμπτωματικός»…) με 40, 45, ακόμα και 47 «κύκλους» / επαναλήψεις, που βγάζουν κτηνώδη (από μαθηματική άποψη) αποτελέσματα!!! Με άλλα λόγια το κάθαρμα Drosten, o απατεώνας που έβγαλε πολλά φράγκα πατεντάροντας και σπρώνοντας το συγκεκριμένο PCR (με την βοήθεια του κυκλώμτος φυσικά) χωρίς να έχει δει καν την γενετική αλληλουχία του τσαχπίνη, λέει τον περασμένο Φλεβάρη:
… Ξέρετε κάτι όλοι εσείς οι μαλάκες υποτελείς; Σας κοροϊδεύουμε, σας έχουμε κάτω απ’ το δάκτυλό μας, όποτε θέλουμε σας λιώνουμε κι όποτε θέλουμε το παίζουμε καλοί… Τώρα, επειδή οι πλατφορμιασμένοι πρέπει να φαίνονται «θωρακισμένοι», θα τους τσεκάρουμε και θα τους μετράμε στους 25 έως 27 κύκλους, για να μην ξαναγεμίσουμε «κρούσματα» από τέτοιους…
Καταλάβατε; Κι έχουμε απ’ την άλλη όλους αυτούς τους ηλίθιους έως λακέδες, που μπορεί να φέρουν απ’ τον πάπα μέχρι τον Λένιν κι απ’ τον Σουν Τζου μέχρι τον Jim Morisson, για να «επιχειρηματολογήσουν και να αποδείξουν» πως όλη η τρομοεκστρατεία είναι ο.κ., και ότι «τραβάτε να πλατφορμιαστείτε – τι σας ζητάμε ρε!»….
Μα και έτοιμος να ήταν κάποιος να πέσει σ’ ένα στρώμα με ενέσεις, σαν φακίρης, μόλις καταλάβει όχι μόνο την προστυχιά της εξαπάτησης αλλά κυρίως τα κίνητρά της, θα πει το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο: ρε δεν πάτε να γ….. ;
Δευτέρα 12 Ιούλη>> Ξέρουμε πολλούς (και) στα μέρη μας που μαζί με τον καταναγκαστικό πλατφορμιασμό γουστάρουν και λογοκρισία. Εκκαθάριση των «διαφωνούντων», κατ’ αρχήν με ψηφιακά μέσα (και αν επιμείνουν βλέπουμε…)
Συνεπώς, αν παρακαλουθούν τις διεθνείς εξελίξεις σχετικά με την «ελευθερία να υπακούς – και μόνο» θα πρέπει να έχουν κάθε τόσο πανηγύρι.
Στις 11 Ιούνη (του 2021) ένας ηλικιωμένος ονόματι Robert Malone, έδωσε μια συνέντευξη σε αμερικανικό ψηφιακό κανάλι ονόματι Dark Horse, σ’ έναν μεσήλικα liberal αριστερό εξελικτικό βιολόγο, ονόματι Bret Weinstein. O πρώτος (ο Malone) εξήγησε σ’ αυτή την συνέντευξη τους σοβαρούς κινδύνους απ’ τις mRNA πλατφόρμες· καθώς και το ότι ενημέρωσε (μάταια…) με κείμενο / γράμμα τον FDA ώστε να μην εγκρίνει την γενικευμένη χρήση τους. Εννοείται ότι το youtube εξαφάνισε γρήγορα το σχετικό video – αν είναι δυνατόν να λέγονται τέτοια ανίερα πράγματα όπως ότι οι πλατφόρμες mRNA είναι επικίνδυνες και ότι, μάλιστα, αυτό είναι γνωστό στους σχετικούς «ειδικούς» / βιοτεχνολόγους!
Ως εδώ (θα πουν όλοι οι νεο-τεχνο-ολοκληρωτικοί) σωστά… Έτσι πρέπει!!! Σιγά μην αφήνεται ελεύθερος κάθε κωλόγερος, κάθε «μπετόβλακας» ας πούμε, να λέει τα δικά του. Ποιός, όμως, είναι ο Robert Malone; Κρατηθείτε: είναι ο εφευρέτης της mRNA τεχνολογίας!!! Από το 1988 – 89, όταν δούλευε μαζί με άλλους σαν ερευνητής στο Salk Institute, στο San Diego…. Λογοκρίνεις τον εφευρέτη της mRNA γενετικής μηχανικής επειδή λέει μερικές αλήθειες σε σχέση με δαύτην; Αμε!!!! (Και ευχαριστημένος να είναι που δεν βρέθηκε σε κανά χαντάκι…)
Όμως δεν φτάνει να εξαφανίσεις ένα video… Τα πράγματα είναι σοβαρά. Αυτός ο παλιοMalone θα διαμαρτυρηθεί οπωσδήποτε για την λογοκρισία, κι έτσι διάφοροι θα ψάξουν να μάθουν ποιος είναι, τι έχει κάνει στη ζωή του…. Συνεπώς πρέπει να τον εξαφανίσεις και απ’ την wikipedia! Για την ακρίβεια: στο λήμμα «mRNA vaccines» πρέπει να ξαναγράψεις την ιστορία, χωρίς καμμία αναφορά στον Robert Malone!
Δεν είναι η στιγμή που άσημοι και διάσημοι pfizeroi, ακόμα κι ένας κοτζάμ Χατζηστεφάνου (φανατικός οπαδός της λογοκρισίας πια), θα άναβαν καπνογόνα; Ναι, αυτή η στιγμή είναι!! Κάθε εξουσία που σέβεται τον εαυτό της το ξέρει: δεν είναι αρκετό να «σβήνεις» στιγμιαία, να παραγράφεις τους όποιους αντιπάλους σου. Πρέπει να ξαναγράφεις (και να ξαναγράφεις και να ξαναγράφεις), δηλαδή να πλαστογραφείς την ιστορία έτσι ώστε να εξαφανίσεις ακόμα και το ότι υπήρξαν ποτέ!
Κι έτσι, στην καινούργια, «σωστή αλήθεια» της wikipedia για τα mRNA vaccines εξαφανίστηκε ο Robert Malone και τα ονόματα των υπόλοιπων της ομάδας του (έγιναν απλά «ερευνητές του Salk Institute») και αναδύθηκε σαν ο κρίσιμος άνθρωπος των mRNA τεχνολογιών η Katalin Kariko, βιοχημικός απ’ την ουγγαρία. Η οποία βέβαια είχε πράγματι συμβολή στην εξέλιξη των σχετικών ερευνών, απ’ το 1990 και μετά… Αλλά το προσόν της είναι άλλoυ είδους: πρόκειται για την αντιπρόεδρο της γερμανικής bioNTech – του συνεταίρου της pfizer. Super!!! Τι δεν καταλαβαίνετε;
Tώρα, λοιπόν, ο Malone είναι ανύπαρκτος για την αγγλική εκδοχή της wikipedia… Δεν υπήρξε ποτέ! Υπάρχει μόνο για την γερμανική εκδοχή – ίσως οι διαχειριστές είναι διαφορετικοί.
Οπότε ιδού το ιστορικό συμπέρασμα: ο τσαχπίνης δεν θα εξαφανιστεί απ’ τον πλανήτη, απλά κάποια στιγμή θα έχει ολοκληρώσει τον «ιστορικό ρόλο» του (τον ρόλο με τον οποίο επενδύθηκε…) και θα ξεχαστεί.
Πολλά άλλα όμως θα έχουν εξαφανιστεί….
(Νοιώθετε καλά;)
Δευτέρα 12 Ιούλη>> Η ιστορία επαναλαμβάνεται πρώτα σαν φάρσα κι ύστερα σαν τραγωδία – μια φράση του Μαρξ χιλιοειπωμένη. Στην περίπτωση των αγανακτισμένων η φάρσα ήταν εξ αρχής, το 2011. Η επανάληψή της δεν θα είναι τραγωδία· ακόμα κι αν βρεθούν και πάλι νεροκουβαλητές.
Οι αγανακτισμένοι 1.0 (μπορούμε να κάνουμε αρίθμηση πια, είναι κάτι σαν τα «κύματα»…) γέννησαν εκείνο που εξ’ αρχής ήταν προορισμένοι να γεννήσουν. Ένα πασοκ+ που μαζί με τους ακροδεξιούς «light» κυβέρνησε για μια 4ετία· και τα βοθρολύματα έγιναν τρίτο κόμμα στο κοινοβούλιο. Φυσικά ήταν πολλοί και διάφοροι που είχαν άλλα όνειρα και φιλοδοξίες απ’ τον «λαό»… Πολλοί και διάφοροι που ήταν ανίκανοι να δουν πέρα απ’ την μύτη τους παρά τον «επαναστατικό» ναρκισσισμό τους. Ή, ίσως, εξαιτίας του.
Σε κάθε περίπτωση είμασταν ξεκάθαροι: ΜΑΚΡΥΑ! Για να μας βρίζουν οι ίδιοι όπως και τώρα, για «ελιτιστές» και αποσυνάγωγους… (Never mind…)
Τους αγανακτισμένους 2.0 ποιός τους χρειάζεται; Το σύστημα το ίδιο κατ’ αρχήν. Είναι γνωστό ότι υπάρχει αρκετή ποσότητα δεξιών / ακροδεξιών που απορρίπτουν την υγιεινιστική τρομοεκστρατεία, με μια γκάμα απόψεων που ξεκινούν απ’ την τερατολογία και φτάνουν ως τον τυπικό συντηρητισμό. Υπάρχουν επίσης φιλόδοξοι ποιμένες / κομματάρχες που μπορούν να «τρυγίσουν» αντιπολιτευτικά αυτόν τον εθνοπατριωτικό πυρήνα που είναι αναγκασμένος να αντιλαμβάνεται την τρομοεκστρατεία σαν «προσβολή στην ελληνικότητά» του, αφού δεν υπάρχει στον γαλαξία τίποτα άλλο εκτός απ’ την “προσβολή της ελληνικότητας”… Ο «τρύγος» υπόσχεται πολλά αφού οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική, οπότε όλοι μπορούν να κάνουν την κοινοβουλευτική τους προίκα. Και ακόμα ειδικότερα αφού ο μάνατζερ ρημαδοΚούλης και το στενό τεχνοκρατικό επιτελείο του απ’ την μια μεριά θέλουν μια λογική ισορροπία με τον «αιώνιο εχθρό», και απ’ την άλλη δύσκολα θα κλείσουν πολιτικο/προσοδικά στόματα με χιλιάρικα απ’ τις έκτακτες χρηματοδοτήσεις της ε.ε. (Ο ρημαδοΚούλης έχει πρόβλημα με το ίδιο του το κόμμα / παράταξη, αυτό είναι γνωστό – γι’ αυτό άλλωστε του κολλήσαμε εξ αρχής το «ρημαδο…») Υπάρχει ο Τράγκας, υπάρχει ο γραμματοκομιστής του γυιού του αφεντικού, υπάρχει και ο Καζάκης… Μπορεί να αναστηθεί ακόμα και ο φαιός Πάνος… Οι μνηστήρες είναι πολλοί…
Οι αγανακτισμένοι 1.0 έπρεπε να ρίξουν απ’ την καρέκλα του τον Παπανδρέου τον Γ – ήταν η «ιστορική αναγκαιότητα» του βαθέος πασοκ… Οι αγανακτισμένοι 2.0 πριονίζουν την καρέκλα του Μητσοτάκη του Β – είναι το ζητούμενο της βαθιάς δεξιάς. Οι αγανακτισμένοι 1.0 οικειοποιήθηκαν ένα παλιό αναρχικό σύνθημα («να καεί…») εννοώντας το αντίθετο… Οι αγανακτισμένοι 2.0 μπορεί να δηλώσουν μέχρι και «ενάντια στο απαρτχάιντ», την στιγμή που (σαν εθνικόφρονες παλαιού ή νέου τύπου…) το στηρίζουν με χέρια και πόδια εκεί που είναι αιματηρό, φονικό αλλά «συμμαχικό»: στην Παλαιστίνη…
Υπάρχουν και κάποιες διαφορές, πέρα απ’ την συγκυρία. Το βαθύ πασοκ ήταν και είναι πολύ πιο ικανό στην διαχείριση της αριστεράς του κράτους και του κεφάλαιου· ενώ η βαθιά δεξιά όχι το ίδιο. Αυτό σημαίνει ότι οι «δυο πλατείες» (η «πάνω» και η «κάτω») του 2011 δεν είναι στρατηγικά αναγκαίες τώρα. Άλλωστε το μεγαλύτερο μέρος της άλλοτε “κάτω” πλατείας τώρα διαδίδει “κομμουνισμό μέσω ενέσεων”…
Οι γαλανόλευκες ξαναβγαίνουν απ’ τα πολιτικά σεντούκια – και «φωτιά στα μπατζάκια» εκείνων που φυτρώνουν εκεί που δεν τους έσπειραν…
Ας πρόσεχαν…
(φωτογραφία: Τι χρωστάνε δηλαδή τα ρίφια; Άλλο μπλέξιμο: να είσαι φόλα υπέρ των πλατφορμών αλλά και αντισπισιστής… Τι κάνεις σε τέτοια περίπτωση; Προτείνεις ένα σακί πατάτες για έπαθλο…)
Δευτέρα 12 Ιούλη>> Στον ενάμισυ χρόνο της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας ελάχιστοι μεν αλλά χαρακτηριστικοί «αιρετικοί» ειδικοί, κυρίως στις ηπα, έχουν αναφερθεί σε μια απαγόρευση που δεν έχει τύχει της προσοχής που αξίζει: την απαγόρευση των φαρμάκων για τις περιπτώσεις σοβαρής ασθένειας εξαιτίας του τσαχπίνη. Αυτοί οι ελάχιστοι αλλά καλοί γνώστες του θέματος έχουν καταγγείλει τόσο το σύμπλεγμα όσο και τις κρατικές υπηρεσίες (τύπου FDA, CDC) και τους δημαγωγούς για την απαγόρευση, αφού έχουν βρεθεί αποτελεσματικά φάρμακα, και μάλιστα φτηνά… Θα προσθέσουμε επαναλαμβάνοντας: τόσο η παραδοσιακή κινέζικη ιατρική όσο και η αντίστοιχη αφρικάνικη έχουν επιδείξει μεγάλη φαρμακευτική επιτυχία στην αντιμετώπιση των μέτριας έντασης αλλά και των σοβαρών περιστατικών επιπλοκών λόγω τσαχπίνη. (Με την λέξη «φάρμακο» δεν εννοούμε μόνο τα χημικά, αλλά κάθε συγκεκριμένη μέθοδο αντιμετώπισης μιας συγκεκριμένης κατάστασης – εκτός των χειρουργικών τέτοιων…)
Γιατί, λοιπόν, έχουν απαγορευτεί τα φάρμακα; Ποιά είναι η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο φάρμακο και στον «προληπτικό» μαζικό πλατφορμιασμό; Γιατί, εν τέλει, οι φαρμακομαφίες (σαν καπιταλιστικές επιχειρήσεις) δεν ερεύνησαν και δεν έφτιαξαν φάρμακα ενώ, αντίθετα, τα «εμβόλια» ήταν στο στόμα της μαζικής δημαγωγίας σχεδόν απ’ τον Μάρτη του 2020; Και γιατί όλος αυτός ο δημαγωγικός συφερτός των αυτοαποκαλούμενων «γιατρών» (αμφισβητούμε πλέον ανοικτά αν πράγματι πρέπει να θεωρούνται τέτοιοι!) κάνει γαργάρα το ζήτημα των φαρμάκων και έχει μόνιμα μια σύριγγα στη γλώσσα του;
Το φάρμακο προορίζεται για όποιον είναι άρρωστος· και άρρωστος, με την παλιά, κλασσική, ιστορική έννοια, είναι εκείνος που έχει συμπτώματα. Όπως συμβαίνει συνήθως με τους αερομεταφερόμενους ιούς, αρρωσταίνει (δηλαδή έχει συμπτώματα) ένα μικρό μόνο μέρος εκείνων που πιθανώς θα «φιλοξενήσουν» στο σώμα τους έναν τέτοιο ιό· καθώς το φυσικό ανοσοποιητικό σύστημα του είδους μας είναι φτιαγμένο ακριβώς για να αντιμετωπίσει τέτοιες περιστάσεις. Άρα το φάρμακο έχει (μιλώντας γενικά) πολύ μικρότερο «κύκλο πελατών» σε σχέση με οποιαδήποτε μαζική, καθολική, τυφλή, αδιάκριτη παρέμβαση τύπου «εμβολιασμός».
Αυτή η ποσοτική διαφορά είναι εύκολα κατανοητή – αλλά δεν είναι το τέλος της εξελισσόμενης (καπιταλιστικής) αναδιάρθρωσης που επιβάλει η «βιομηχανία της υγείας». Είναι μάλλον η αρχή της. Γιατί φάρμακο και σύμπτωμα είναι αλληλένδετες καταστάσεις σ’ όλη την ιστορία του (οργανωμένου κοινωνικά) είδους μας, όπως και ένας κάποιος καταμερισμός γνώσεων (και ενδεχομένως εργασίας) τόσο για την αναγνώριση των συμπτωμάτων όσο και για την επιλογή του κατάλληλου φαρμάκου. Εφόσον, όμως, το σύμπλεγμα θέλει να εξαφανίσει την διαγνωστική / γνωσιακή αξία του συμπτώματος μια για πάντα, δεν μπορεί παρά να εξαφανίσει επίσης την ιατρική εστίαση στο σύμπτωμα. Δηλαδή το φάρμακο.
Τι βάζει στη θέση του δίπολου σύμπτωμα / φάρμακο η βιοτεχνολογικο-πληροφορική «βιομηχανία της υγείας»; Βάζει την πιθανολογική νοσηρότητα των πάντων! Το «όλοι είναι εν δυνάμει άρρωστοι, σ’ όλη την ζωή τους»! Αυτή η πιθανολογική νοσηρότητα μπορεί να αποδοθεί σε περιβάλλοντα (κοινωνικά ή/και φυσικά), κυρίως όμως «ανιχνεύεται» και «ελέγχεται» γενετικά – αυτή είναι η τρέχουσα «επιστημοσύνη». Για τους πάντες. Ο καθένας μπορεί να «αρρωστήσει»… ο καθένας μπορεί να «πάθει»… ο καθένας είναι ευάλωτος…. είμαστε γενετικά αδύναμοι σαν είδος πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη!
Η επιβολή της πιθανολογικής νοσηρότητας (που, σαν ιδέα, έχει «χειραφετηθεί» απ’ το σύμπτωμα, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ή να απορριφθεί εμπειρικά, απ’ τον καθένα και την καθεμιά, ούτε ατομικά ούτε συλλογικά…) είναι, φυσικά, απόλυτα αυθαίρετη. Για την ακρίβεια: κατασκευάζεται και κρίνεται ΜΟΝΟ απ’ τους «ειδικούς». Και μάλιστα ΜΟΝΟ από εκείνους τους ειδικούς που υπηρετούν πιστά το καινούργιο βιο-πληροφορικό καθεστώς, την βιοπολιτική του καπιταλιστικού 21ου αιώνα. Έχουμε, κατά συνέπεια, την άγρια γνωσιολογική απαλλοτρίωση του πως ο καθένας αντιλαμβάνεται το κορμί του και την κατάστασή του, και την εκστρατεία να νομιμοποιηθεί για τα πάντα και για πάντα η εξουσία / γνώση των «ειδικών» – υπαλλήλων του συμπλέγματος.
Αυτή η αιώνια πιθανολογική νοσηρότητα, από την πρώτη στιγμή της γέννησης ως την στιγμή του θανάτου, «ανιχνευόμενη» και «ελεγχόμενη» γενετικά, είναι η λεωφόρος της καθολικής βιο-τεχνολογικοποίησης της καθημερινής ζωής. Ο καθένας (θα) είναι υποχρεωμένος να κάνει διαρκώς «service υγείας» και, φυσικά, «γενετικό update» κάθε φορά που μια καινούργια «εφαρμογή / app» (θα) είναι διαθέσιμη. Είναι η λεωφόρος του μετα-ανθρωπισμού στο βαθμό που το είδος «άνθρωπος» είχε ως τώρα ορισμένες διαχρονικές σταθερές, απτούς τρόπους αυτο-αντίληψης ειδικά για την φυσική του κατάσταση.
Δεν υπάρχει, λοιπόν, μόνο κάποια ποσοτική διαφορά ανάμεσα στην σχετικά περιορισμένη και περιστασιακή χρήση του φαρμάκου απ’ την μια μεριά και στην καθολική, γενικευμένη χρήση των τεχνικών ανίχνευσης και ελέγχου (πρακτικά: ποτέ θεραπείας!) της πιθανολογικής νοσηρότητας απ’ την άλλη, στο όνομα της μεταφυσικής ιδέας της «πρόληψης». Υπάρχει μια πολύ σημαντικότερη ποιοτική, στρατηγική διαφορά. Κι αυτό είναι σαφές στην υγιεινιστική τρομοεκστρατεία εδώ και 1,5 χρόνο – που όχι μόνο θα συνεχιστεί αλλά και θα πολλαπλασιαστεί (με άλλους ιούς…) κατά την ταπεινή μας άποψη. Η ουσιαστική απαγόρευση των (δοκιμασμένων, φτηνών και αποτελεσματικών) φαρμάκων για τις όποιες επιπλοκές λόγω τσαχπίνη είναι πολιτικό γεγονός πρώτης τάξης επειδή δεν είναι απλά μια απόφαση λογιστηρίου του είδους «από που θα βγάλουμε τα περισσότερα κέρδη;» αλλά είναι μια μεθοδική και καλά προετοιμασμένη στις περισσότερες πλευρές της (αν και όχι σε όλες) επίθεση στην ανθρώπινη εμπειρία της ζωής. Αυτό που προσπαθεί να πετύχει το σύμπλεγμα είναι ένα είδος άγριας, πρωταρχικής συσσώρευσης των άμεσων γνώσεων για το σώμα και την κατάστασή του. Εν τέλει, υπό το πρίσμα της δια βίου πιθανολογικής νοσηρότητας, κανείς ποτέ δεν θα είναι υγιής ή άρρωστος (με την παλιά έννοια: της ύπαρξης ή μη συμπτωμάτων)· και (θα) απαγορεύεται να ξέρει τι είναι πέρα απ’ τις διαπιστώσεις και τα πορίσματα της βιο-τεχνολογικής εξουσίας.
Η ουσιαστική απαγόρευση των φαρμάκων επιβεβαιώνει (για όποιους χρειάζονται μια τέτοια επιβεβαίωση) μια απ’ τις εξ’ αρχής θέσεις μας: ποτέ σ’ αυτήν την ιστορία δεν ήταν στόχος η υγεία – ότι κι αν νόμιζαν ή νομίζουν οι ignorants!!! O στόχος ήταν η ανακατασκευή της ιδέας για την «υγεία», τους όρους της, τις πιστοποιήσεις της. Αν και η λέξη παραμένει η ίδια, το νόημά της αντιστρέφεται: τώρα «υγεία» (θα πρέπει να) σημαίνει την δια βίου εξάρτηση απ’ την σχετική βιομηχανία.
Πίσω απ’ τα κροκοδείλια δάκρυα των λακέδων του συμπλέγματος καμμία «ανθρώπινη ζωή» δεν επρόκειτο να σωθεί· το ακριβώς αντίθετο!! Η δημιουργική λογιστική θανάτου και οι κοινές δεξαμενές έδειξαν απ’ την πρώτη στιγμή ότι ο «πειθαρχημένος στρατός κατά του αόρατου εχθρού» ήταν απλά κρέας, όποια ιδέα κι αν είχε ο καθένας και η καθεμιά για τον εαυτό του /της. Τόσο η γενική άποψη για το τι είναι ζωή όσο και οι ειδικές, ατομικές εκφάνσεις της, έπρεπε να καταστραφούν, προκειμένου να αντικατασταθούν από κάτι μόνιμα ρευστό, μόνιμα επίφοβο, μόνιμα ελεγχόμενο απ’ τα πάνω, μόνιμα μεσολαβημένο απ’ τις μηχανές και μόνιμα με «συμβολική / ανταλλακτική αξία», που μπορεί να ονομαστεί «ζωή plus», «post ζωή» ή ό,τι άλλο.
Αυτό είναι που βρίσκεται σε βίαιη εξέλιξη.
Δευτέρα 5 Ιούλη>> Ξεχυλίζει η κομψότητα απ’ το κυβερνοφασισταριό! Στο οποίο δεν περιλαμβάνονται μόνο οι «καθαρόαιμοι» φασίστες (τύπου πλασιέ και σία) αλλά ολόκληρο το κοινοβουλευτικό «δημοκρατικό» τόξο – για να μην ξεχνιόμαστε. Το οποίο, άμα σφιχτεί πολύ, παίρδεται κάτι μισόλογα. Παραμυθάκια για τα μέλη των κομμάτων: ο υγιεινιστικός ρατσισμός / ευγονισμός ήταν απ’ την στιγμή 0 μέσα στο πρόγραμμα του «πολέμου κατά του αόρατου εχθρού» που με τόσο πάθος έκαναν όλοι οι πολιτικοί καραγκιόζηδες! Τώρα ψάχνουν οι caradinieri, οι pfizeroi και οι «εμβόλια για όλο το λαό» άλλοθι και έξοδο κινδύνου; Δεν υπάρχει! Ενάμισυ χρόνο έκαψαν ό,τι μπορούσαν να κάψουν – και δεν χρειαζόμαστε ψευτοματανοιωμένους Ηρόστρατους!
Οι δραστηριότητες του εμπορευματικού κύκλου της διασκέδασης (συμπεριλαμβανόμενης της εστίασης) χωρίζονται λοιπόν στους με «αμιγή» πελατεία και στους με «μικτή». Ευφημισμός για τους καθαρόαιμους και τους μπάσταρδους, όπως μεταγλωτίζουν τον ιστορικό φασισμό οι γενετιστές και το σύμπλεγμα.
Το αποτέλεσμα αυτής της σχεδιασμένης (εδώ και τουλάχιστον ενάμισυ χρόνο) απαρτχάιντ χωρο/χρονο/ταξίας έχουν βαριά πάνω τους την σφραγίδα της κρατικής γραφειοκρατίας που έχει αναλάβει την εργολαβία. Όποιος έχει την αίσθηση του γελοίου της εξουσίας μπορεί να ξεκαρδιστεί απ’ αυτά τα νομοθετικά κατασκευάσματα. Που δεν έχουν ακόμα τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για το «πρωτόκολο» της επίσκεψης στις τουαλέτες των καταστημάτων (και της πιθανής συνάντησης «καθαρόαιμων» και «μπάσταρδων» εκεί), κάνει όμως φιλότιμες προσπάθειες zoning για όσα θεωρεί (η πολιτική εξουσία και η γραφειοκρατία της) κρίσιμα. Φιλότιμες οι προσπάθειες, φιάσκο το αποτέλεσμα.
Αλλά οι απειλές; Η τρομοκρατία; Οι εκβιασμοί; Όλα στη θέση τους απ’ τους καθαρόαιμους ανθρωποφάγους! Θέλουν να κάνουν εδώ και καιρό τους πλατφορμιασμένους μπάτσους των υπόλοιπων. Και επειδή δεν τους βγαίνει, ελπίζουν ότι την δουλειά θα την αναλάβουν οι μαγαζάτορες.
Ποιός ξέρει; Μήπως να επιστρατευτούν και οι ναυαγοσώστες; Όποιος δεν έχει πλατφορμιαστεί και κινδυνεύει ας πάει να πνιγεί;
Το έχουν μέσα τους οι λακέδες, απλά δεν το έχουν ξεστομίσει / ξεράσει ακόμα…
Δευτέρα 5 Ιούλη>> Αυτοί οι «καθαρόαιμοι» δεν ήταν και παραμένουν οι θιασώτες, οι ατζέντηδες της διατεταγμένης «κοινωνικής ευθύνης»; Αυτοί δεν ήταν τα μικρά και μεγάλα μεγάφωνα του υγιεινισμού του συμπλέγματος; Ποιά ήταν αυτή η «κοινωνική ευθύνη» που τώρα απλά ξεβρακώνεται και δείχνει τα αχαμνά της;
Ήταν η εταιρική κοινωνική ευθύνη, προσαρμοσμένη στην καπιταλιστική μικροκλίμακα, στον Εαυτό Κεφάλαιο – idiots!!! Ήταν το ακριβώς αντίθετο της κοινωνικότητας και της φροντίδας του ενός για τον άλλον – idiots!!! Ήταν η εγκληματική αναπαράσταση του «κοινωνικού» όπως αυτή εννοείται (και πρέπει να επιβληθεί) απ’ το κεφάλαιο στην εποχή της ακόμα πιο ολοκληρωτικής υπαγωγής των κοινωνικών σχέσεων στις νόρμες του – idiots!!! Ήταν ένας οδηγός μάρκετινγκ.
Στον πυρήνα αυτής της αντεστραμμένης «κοινωνικότητας» που τώρα προσπαθεί να διαχωρίσει τους υγιειονομικά «καθαρούς» απ’ τους υγιειονομικά «βρωμιάρηδες» ήταν η γνωστή απλή φόρμουλα, που ΟΛΟΙ, ΜΑ ΟΛΟΙ οι caradinieri αποδέχτηκαν σαν μάνα εξ ουρανού: μην με πλησιάζεις / δεν σε πλησιάζω!… Σ’ αυτό το έσχατο και επαίσχυντο σημείο «καθαρότητας» ο Εαυτός Κεφάλαιο μπορούσε και έπρεπε να οχυρωθεί και να αναδειχθεί σαν η πιο pure (σ’ αυτήν την συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία) μορφή της αδυναμίας του απέναντι στο Κεφάλαιο – κεφάλαιο, που επελαύνει. Σαν το «κέντρο μιας φούσκας» (στο ναό του ιστορικού νεοφιλελευθερισμού, στην επικράτεια της αυτού μεγαλειότητας βασίλισσας, η «ατομική φούσκα» έγινε ιδεολογικό επιχείρημα και νομική νόρμα…), μια θερμοκοιτίδα ξένη και στην ανάγκη επιθετική απέναντι σε κάθε άλλη φούσκα Εαυτού Κεφάλαιου. Για να συνταχτεί η κοινωνική πειθαρχία, ο στρατός των «πολεμιστών» στο πέρασμα στην 4η βιομηχανική επανάσταση, τα αφεντικά μεθόδευσαν μια βίαιη κάθοδο στην πλήρη κοινωνική αποδιάρθρωση, τον «πόλεμο όλων εναντίον όλων», ξέροντας ότι απλά τραβάνε στα όριά της την κρίση ατομικής (καπιταλιστικής) αξιοποίησης που τυραννάει εδώ και τουλάχιστον 2 δεκαετίες όλα αυτά τα Εγώ.
Θα έπρεπε οι idiots να καταλάβουν (μα αν καταλάβαιναν δεν θα ήταν idiots!) ότι συνεργάστηκαν στην αναπαράσταση της κοινωνίας σαν αποτελούμενης από atoms και όχι από ζωντανά persons. Θα έπρεπε οι idiots να καταλάβουν πως όταν το αφεντικό σε διατάξει να ακυρώσεις κάθε πλευρά του κοινωνικού εαυτού σου δεν θα σταματήσει εκεί. Θα γεμίσει τα κενά με τις δικές του νόρμες, με τις δικές του μηχανές. Όταν οι idiots έκαναν «προπόνηση» για να μείνουν fit τρέχοντας γύρω απ’ τους καναπέδες τους και κρεμούσαν τα video στις τηλε-επικοινωνίες τους νομίζοντας ότι εξακολουθούν να υπάρχουν, έφτιαχναν τα σύνορα. Τους φράκτες. Ανάμεσα στους «καθαρούς» και στους «βρωμιάρηδες», που επιμένουν στην άμεση συνάφεια στις σχέσεις τους. Και είναι …. μολυσματικοί αν δεν έχουν ενσωματώσει τους «διαύλους» της τεχνο/εξουσίας. Τις πλατφόρμες σήμερα, κάτι άλλο αύριο, κάτι τρίτο μεθαύριο.
Η ευχή «καλή ανοσία» ξεφύτρωσε απ’ το πουθενά! Ήταν το ρέψιμο του συμπλέγματος που χώνευε όλα αυτά τα υπερφίαλα και σε υπνοβασία Εγώ – Κεφάλαιο. «Άνοσος» στην αργκώ της εξουσίας δεν σημαίνει είμαι καλά! Σημαίνει «είμαι εγκεκριμένος». Η έγκριση κατασκευάζεται με κέντρο την αρρώστια και ένα +/- σαν «ακτινοβολία» γύρω της. Ο Εαυτός – Κεφάλαιο που νόμιζε ότι είναι «ιδιοκτήτης» των ατομικών του assets και μπορούσε να τα κάνει ό,τι θέλει είναι, τώρα, είναι δούλος της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης: απαγορεύεται να διαταράσσει, να αμφισβητεί, να εμποδίσει την ομαλότητα («νέα κανονικότητα») του πεδίου καπιταλιστικής συσσώρευσης α λα 4ης βιομηχανική επανάσταση!
Το λένε οι καλοί πλασιέ άλλωστε, δεξιοί κι αριστεροί… Αυτοί ξέρουν.
Δευτέρα 5 Ιούλη>> «Ούτε μια ανθρώπινη ζωή χαμένη» ούρλιαζαν οι caradinieroi για μια σύντομη διάρκεια ιστορικού χρόνου την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2020, όταν ήταν απόλυτα βέβαιοι ότι η απανθρωποποίηση σώσει (τις) ζωές (τους). «Ούτε μια ανθρώπινη ζωή χαμένη» ούρλιαζαν οι καθεστωτικοί δημαγωγοί όταν δολοφονούνταν στα μουλαχτά χιλιάδες με τα τοξικά φαρμακοπειράματα, όταν άλλοι δολοφονούνταν απλά από εγκατάλειψη, κι όταν παντού κτίζονταν τα μνημεία του 21ου αιώνα, οι «κοινές δεξαμενές». “Επιχείρηση διαρκή ελευθερία” ονόμασε η Ουάσιγκτον τον ιμπεριαλισμό της κατά την εισβολή στο αφγανιστάν. “Επιχείρηση ελευθερία” ονόμασε το ρημαδογκουβέρνο, σα νοτιοανατολική πτέρυγα του συμπλέγματος, το δικό του μερίδιο εισβολής στα τελευταία ανεκμετάλλευτα εδάφη του κοινωνικού.
Ανθρώπινο αίμα μύριζε απ’ την αρχή…
Και ύστερα; Σχεδόν 16 χιλιάδες δολοφονημένοι ως τώρα (15.472 ως τις 19 Ιούνη….) μόνο στην ε.ε., και εκατοντάδες χιλιάδες σακαταμένοι απ’ τις «σωτήριες» πλατφόρμες… Αυτοί είναι αόρατοι, αυτοί είναι ανύπαρκτοι, αυτοί δεν είναι ζωές. Οι θάνατοι και οι βλάβες μοιάζουν κάποτε «καμμία σχέση» ακόμα και για τα θύματα ή τους οικείους τους: αν «υγεία» είναι ό,τι πιστοποιείται σαν τέτοιο απ’ τις μαφίες και μόνον αυτό, αν «ζωή» είναι ότι εγκρίνεται σαν τέτοιο, αν χαθεί κάθε ίχνος αυτο-καθορισμού της ζωής, τότε ίσως να μην πεθαίνει πια κανένας… Απλά κάποιοι θα διαγράφονται απ’ τα μητρώα των ληξιαρχείων….
Το κεφάλαιο, ώριμο απ’ την πίστη τόσων εκατομυρίων πρωτοκοσμικών idiots, στην 3η δεκαετία του 21ου αιώνα επιχειρεί να πετύχει εκείνο που είχε διαβλέψει ο Μάρξ, στο έσχατο όριό του. Όχι, δηλαδή, να εμφανίζεται στην οργάνωση της εργασίας και της κατανάλωσης σαν η μόνη υπαρκτή μορφή πλούτου και παραγωγής του αλλά, συνολικά, σαν η μόνη υπαρκτή μορφή ζωής – και, φυσικά, η έγκρισή της.
Να γιατί τα καθάρματα των τωρινών χωρο/χρονο/απαρτχάιντ ξεφύτρωσαν ομαλά μέσα από εκατομμύρια «αναρτήσεις» στα antisocial media και τα εκατομμύρια διαγγέλματα των δημαγωγών, μέσα απ’ τον πύρινο ναρκισσισμό Εαυτών – Κεφάλαια που απαιτούσαν και τον εγκλεισμό, και τον διαχωρισμό, και κάθε είδους τιμωρία των αιρετικών εδώ και μήνες. Να πως ξεκινάει ο κοινωνικός ευγονισμός: σαν συγκέντρωση και αξιοποίηση των συμπλεγμάτων ανωτερότητας…
Να ποιές και που είναι οι ρίζες που πρέπει να πολεμήσουμε με αποφασιστικότητα…
Δευτέρα 28 Ιούνη>> Ανάμεσα στις μάζες των ignorants που έχουν γίνει ήδη «κρέας για την γενετική μηχανική» οι χειρότεροι, οι πιο επικίνδυνοι, είναι τα κάθε είδους ψώνια, οι νάρκισσοι, τα υπερφίαλα ΣουπερΕγώ, που νομίζουν ότι ξέρουν – τίποτα περισσότερο απ’ τα σκουπίδια που τα ταϊζουν οι δημαγωγοί και οι «ειδικοί» λακέδες του κράτους και του κεφάλαιου. Είναι χαρακτηριστικό κι αναμφισβήτητο: αυτόν τον ενάμισυ χρόνο της τρομοεκστρατείας, απ’ την μεριά των caradinieri και των pfizeroi επαναλαμβάνονται απειλές, κατάρες, προστυχιές, ψέμματα, και πάλι απ’ την αρχή. Μόνο η κριτική έχει αναδείξει επιχειρήματα, γνώσεις, επιστημονική εκλέπτυνση, ακόμα και μια καθόλου εύκολη προσπάθεια μόρφωσης των αιχμαλώτων υποτελών. Η αναμέτρηση μοιάζει άνιση, εφόσον οι καθεστωτικοί κάθε απόχρωσης έχουν με την μεριά τους την βία της εξουσίας – αλλά και την ιστορική λήθη. Αυτό σημαίνει ότι θα συνεχίσουμε την σύγκρουση με ακόμα μεγαλύτερο πείσμα, με ακόμα μεγαλύτερη επίγνωση!
Να, τώρα, μια ακόμα χαραμάδα γνώσης του ποιο είναι πρακτικά το περιεχόμενο αυτής της (για πάρα πολλούς σημερινούς υπηκόους…) αινιγματικής φράσης λίγων δεκαετιών πριν: … η πληροφορική αναδιάρθρωση του κεφάλαιου είναι άμεσα συνδεδεμένη με νέες παρεμβάσεις στην αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης στις πιο βασικές της εκφάνσεις… Λέγεται google. Ότι και να (μην) ξέρετε για την συγκεκριμένη εταιρεία / κυρίαρχο, είναι γεγονός ότι έχει άμεση σχέση με βιοτεχνολογικές έρευνες. Μέσω χρηματοδοτικής υποστήριξης και συμμετοχής στην επιφανειακά «αθώα» EcoHealth Alliance. Φαινομενικά η EcoHealth Alliance είχε στόχο την «προστασία άγριων, υπό εξαφάνιση ειδών». Αυτό ήταν η βιτρίνα. Πρακτικά το εν λόγω project ήταν ανάμεσα στα υπόλοιπα και «κρυφό» πρόγραμμα γενετικής μηχανικής και σχεδιασμένων «ερευνητικών» μεταλλάξεων διαφόρων ιών, ειδικά τα χρόνια που απαγορεύτηκαν επίσημα τέτοιες «έρευνες» (βιολογικού πολέμου) στο έδαφος των ηπα (περισσότερα στο cyborg 21).
Επιπλέον η google απέκτησε το 2007 μετοχές (και άμεση λειτουργική πρόσβαση) στην εταιρεία 23andMe. Πρόκειται για μια περίπτωση που θα έμοιαζε γελοία μέχρι θανάτου αν δεν ήταν τρομακτικά αληθινή. Η 23andMe (το cyborg είχε ασχοληθεί έγκαιρα με δαύτην…) πουλούσε εύρεση της «γενεαλογικής καταγωγής» οποιουδήποτε της έστελνε ένα δείγμα σάλιου… Υποτίθεται ότι ανέλυε το dna του και, μέσω αυτής της ανάλυσης, απαντούσε στο από ποιο μέρος του πλανήτη κρατούσε η σκούφια του στα βάθη των αιώνων. Ήταν οφθαλμοφανώς μια επιχείρηση συγκέντρωσης και ταξινόμησης του dna εκατοντάδων χιλιάδων αφελών με παιδαριώδες «τυράκι». Έτσι η 23andMe τράβηξε το ενδιαφέρον των αφεντικών της google νωρίς νωρίς ακριβώς γι’ αυτό: επειδή έφτιαχνε βάση δεδομένων dna. Με όνομα, επώνυμο, και όχι μόνο. Η 23andMe είχε δηλωμένο ανοικτά στόχο «να γίνει η google του dna» – οπότε η google απλά την αφομοίωσε.
Συγκεντρώνοντας απ’ την μια μεριά βάσεις δεδομένων dna, και μπαίνοντας απ’ την άλλη στρατηγικά στη γενετική μηχανική, στις μεταλλάξεις ιών αλλά και στη χαρτογράφησή τους, επιφανειακά και από πρώτη ματιά η google σκόπευε να γίνει ο γενικός ιδιοκτήτης / έμπορος / ελεγκτής των «βιολογικών πληροφοριών» του earth planet – και προφανώς το έχει πετύχει ως ένα βαθμό. Αλλά αυτές οι «πληροφορίες» ανεβάζουν την «αξία / τιμή» τους σε συνθήκες κρίσης. Κατά συνέπεια το καπιταλιστικό συμφέρον και της συγκεκριμένης πληροφορο-μαφίας είναι η δημιουργία κρίσεων. Και στην υγιεινιστική τρομοεκστρατεία που βρίσκεται σε εξέλιξη μια απ’ τις μορφές συμβολής στη δημιουργία της κρίση είναι η λογοκρισία που κάνει (και) η google εναντίον όσων αμφισβητούν τις καθεστωτικές «αλήθειες».
Εδώ ο έλεγχος της κοινωνικής αναπαραγωγής (συμπεριλαμβανόμενης της αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης αλλά όχι μόνον αυτής) στις πιο βασικές της εκφάνσεις έχει καθαρές μορφές: οργάνωση, «στοίχιση» των ανθρώπινων συμπεριφορών μέσω πληροφορικού carpet bombing, αποκλεισμού, καταναγκασμού, τρομοκρατίας… Μέσω επιβολής της γενετικής μηχανικής και – επειδή αυτό διαφεύγει απ’ τους ignorants – επιβολής του «νέου καταστατικού χάρτη ζωής» απ’ την μεριά των γενετιστών και των cyber-ειδικών.
Για πάντα.
Δευτέρα 28 Ιούνη>> Αυτός ο-όχι-μόνο ιδεολογικός (: νεοφιλελευθερισμός), ούτε-μόνο πολιτικός (: κράτος-κρίση) αλλά επίσης (και συχνά κυρίως) τεχνο-επιστημονικός έλεγχος της κοινωνικής αναπαραγωγής που ξεκίνησε την δεκαετία του 1980 σε διάφορα επιμέρους πεδία, για λίγες δεκαετίες προχώρησε σύμφωνα με το manual της «ελεύθερης αγοράς», του καταναλωτισμού, της υποτίμησης όλο και μεγαλύτερου μέρους της μισθωτής εργασίας (και στον πρώτο κόσμο), κάτω απ’ τις σημαίες της ελευθερίας και του ατομισμού. Από στενά οικονομική άποψη δεν ήταν μια διαδρομή στρωμένη με ροδοπέταλα: η όξυνση της ενδημικής κρίσης στην πραγματική κερδοφορία το 2009 έδειξε κάποια όρια. Όρια είχαν αρχίσει επίσης να εμφανίζονται όλο και πιο έντονα στην «απορροφητικότητα» των τεχνολογικών εφαρμογών με τους όρους της «ατομικής ελευθερίας», του «ο πελάτης έχει δίκιο», δηλαδή με τους ρυθμούς και της προδιαγραφές της «ελεύθερης αγοράς»: η παραγωγή τεχνολογικών καινοτομιών ήταν πολλές φορές γρηγορότερη απ’ την κατανάλωσή τους! Όλο και περισσότερες δυσκολεύονταν να βγουν στην μυθική «ελεύθερη αγορά» επειδή, απλά, θα απορρίπτονταν απ’ τα ήθη και τα έθιμα των καταναλωτών… Άλλες, πάλι, απορροφούνταν με πολύ αργότερους ρυθμούς απ’ ότι θα έπρεπε… Στην αργκώ των δυτικών αφεντικών αυτό ονομάστηκε “bottleneck”… Με δυο λόγια: προέκυψε ότι ο έλεγχος της βασικής βιολογικής συγκρότησης των ανθρώπινων όντων δεν θα μπορούσε να γίνει γρήγορα, μαζικά στον μέγιστο βαθμό και χωρίς εμπόδια και κριτικές με μοντέλα τύπου 23andMe…
Το χειρότερο, ας το επαναλάβουμε, ήταν ωστόσο το γεγονός πως ακριβώς την δεκαετία του 2010 ένας «ανταγωνιστής απ’ το πουθενά» (σύμφωνα με τις ιδέες του δυτικού οριενταλισμού…) άρχισε να απλώνει όλο και περισσότερο / γρηγορότερα την σκιά του πάνω στον καπιταλιστικό πλανήτη: το κινεζικό κράτος / κεφάλαιο. Ο πιο κάτω πίνακας δείχνει συμπυκνωμένα το «πρόβλημα»:
Ήταν χοντρικά τότε, το 2017, το 2018, το 2019, που άρχισαν να ακούγονται από επιλεγμένους ειδικούς των αφεντικών περίεργες και ασυνήθιστες απόψεις, τις οποίες οι υπήκοοι απλά θεωρούσαν «αερολογίες». Όπως, ας πούμε, για «τα όρια της δημοκρατίας» ή/και για «την ανάγκη να εμπλακεί δομικά το κράτος στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση». Είτε το παραδέχονταν ανοικτά αυτοί οι ειδικοί είτε όχι, το κινέζικο μοντέλο πολιτικού και τεχνο-επιστημονικού ελέγχου της κοινωνικής αναπαραγωγής αποδεικνυόταν απειλητικά αποτελεσματικότερο και απελπιστικά ελκυστικό. Εν τω μεταξύ το 2019 οι επαγγελματίες προφήτες του δυτικού χρηματοπιστωτισμού άρχισαν να προβλέπουν για το 2020 ή για το 2021 μια ακόμα (χειρότερη από εκείνη του 2009) όξυνση της κρίσης: πράγματι οι βασικοί παράγοντες της κατάρρευσης του 2009 είχαν απλά εκτραχυνθεί δέκα χρόνια μετά. Και τα «εργαλεία» που χρησιμοποιήθηκαν το 2009 (: η εκτύπωση χρήματος και τα παράγωγά της) είχαν, πια, αχρηστευτεί.
Με άλλα λόγια, για να βγει ο δυτικός καπιταλισμός απ’ την διπλή παγίδα αφενός της ακόμα πιο άγριας χρηματοπιστωτικο-ποίησης (συγγνώμη για τον όρο) και αφετέρου του όλου και μεγαλύτερου λαχανιάσματος πίσω απ’ τον «στρατηγικό ανταγωνιστή», χρειαζόταν μια Άλλη Κρίση, μια «δημιουργική καταστροφή» που θα απελευθέρωνε / επέβαλε την ικανοποίηση των συμφερόντων των πιο δυναμικών τεχνολογικά τομέων. Μια Άλλη Κρίση που θα γινόταν η «έφοδος στον ουρανό» για το δυτικό βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα.
Κι αυτή κατασκευάστηκε. Όχι σαν ένας «τεχνητός ιός» αλλά σαν η βίαιη, total dominance διαχείρισή του.